نفر با هم رفيق نشدند مگر اين كه محبوبترين آنها در نزد خدا و بيشترين آنها از نظر اجر كسى است كه با رفيق خود بيشتر مدارا كند . » « 131 » و از آن حضرت ( ع ) روايت شده : « هر كه در كارش مدارا كند به هر چه از مردم بخواهد مىرسد . » « 132 » و از آن حضرت ( ع ) روايت شد « خدا مدارا كننده است و مدارا كردن را دوست مىدارد ، از جمله مدارا كردن خدا به بندگانش آن است كه كينهء آنها را نزد خود نگه نمىدارد و با هوسها و خواستهء دلهاى آنها مخالفت مىكند . و نيز از مهربانى او نسبت به بندگان آن است كه آنها را به امرى فرا مىخواند كه مىخواهد آن را از آنان سلب كند تا از اين طريق با ايشان مدارا كرده باشد و نيز رشته‌هاى ايمان و سنگينى آن يكباره بر دوش آنها قرار نگيرد و در نتيجه دچار ضعف و ناتوانى شوند . بر اين اساس هر گاه خدا بخواهد چنين كند امرى را به وسيلهء امرى ديگر منسوخ مىسازد . » « 133 » از موسى بن جعفر ( ع ) روايت شده كه فرمود : « نرمى و ملاطفت نيمى از زندگانى است » « 134 » و نيز از آن حضرت روايت شده به كسى كه ميان او و قومش سخنى در گرفته بود فرمود : « با آنها نرمى و مدارا كن زيرا كفرشان در خشمشان است ( در هنگام خشم كفر گويند ) و كسى كه كفر او در خشمش باشد خيرى ندارد . » « 135 » از عمرو بن ابى المقدام روايت شده كه پيامبر ( ص ) فرمود : « در نرمى فزونى و بركت است و هر كس از نرمى بىبهره شد از خير بى بهره شده است . » « 136 » از عمرو بن ابى المقدام به طور مرفوع روايت شده كه پيامبر ( ص ) فرمود : « از هر خاندانى كه مدارا و ملاطفت دور شد خير از آنها دور شد . » « 137 » ابو حامد پس از نقل اخبار گذشتگان مىگويد : اين است ستايش

--> ( 131 ) كافى ، ج 2 ، صص 119 - 120 ، باب رفق . ( 132 ) كافى ، ج 2 ، صص 119 - 120 ، باب رفق . ( 133 ) كافى ، ج 2 ، ص 118 . ( 134 ) كافى ، ج 2 ، صص 119 - 120 ، باب رفق . ( 135 ) كافى ، ج 2 ، صص 119 - 120 ، باب رفق . ( 136 ) كافى ، ج 2 ، صص 119 - 120 ، باب رفق . ( 137 ) كافى ، ج 2 ، صص 119 - 120 ، باب رفق .